KSR

วันอาทิตย์ จริง ๆ จะเป็นวันหยุดของร้านระฆังทอง แต่พอดีวันนั้น โทรไปหาเฮีย แล้วได้คุยกัน เฮียบอก ให้เข้ามาเลย เดี๋ยวเฮียทำให้ แต่วันเสาร์-อาทิตย์จะเอารถเข้าไปไม่ได้ครับ ตอนแรกขี่รถไป ถามทางไป แต่ไม่ได้จอดรถเดินเข้าไป ไม่กล้าจอดครับ กลัวหาย เลยเอารถกลับมาที่บ้าน แล้วนั่งรถไปเอง กว่าจะหาเจอ เดินวนตรง 4 แยกอยู่นาน

9 พฤศจิกายน 2552 – ออกรถ เตรียมกินแกลบ !

อย่างแรกที่โดนเลย ที่พักเท้าคนซ้อนทรงเกียร์โยง 1,200 บาท โอ้ว แม่จ้าว แพงก็แพง สนิมก็กินน็อต แถมใช้ไปสักพัก รูปทรงเสีย ทั้ง ๆ ที่คนซ้อนก็หนักแค่ 40 กว่ากิโลกรัม ต่อมาไปดู เบาะตูดมด 700 บาท ใส่นั่งไปไม่ได้เท่าไหร่ เมื่อยเท้าเวลาเข้าเกียร์ เวลาขี่ไกล ๆ และตรงถังน้ำมันก็ดูโล่ง ๆ ไม่ใช่ทรง KSR เท่าไหร่ มีแต่คนทักไม่สวย ๆ ก็เอาเบาะเดิมนี่แหละ นุ่มนิ่มที่สุด และไปทำป้ายทะเบียนอลูมิเนียม ประมาณ 250 บาท รวมชุดแรกหมดไป 2,150 บาท

ทริปแรกกับ KSR เซิร์ฟ ๆ ไปก่อน กับป้อมพระจุลฯ บ้านเกิด ไม่ได้ไปนานมาก 10 กว่าปีได้แล้ว ขี่ไปมองโน่นมองนี่ไปเรื่อยเปื่อย ถนนหนทางไม่ได้ดูเล้ย พอไปถึงสะพานข้ามคลอง ก็เห็นมีคนตกปลากันเยอะแยะมากมาย